بسی روزگاران به ما سخت گشت --- کمان هفت ابرویمان گشت هشت
ز طراحی و OS و آمار احتمال --- نه کردیم حول و نه بردیم حال
شدم غرقه در افکار با مغز منگ --- توقع نبود کمیتش بود لنگ
به ناگه استاد بگشود در --- به تکریم برخاستم آسیمه سر
(به عالم نخوانم استاد جُز سروش --- که هر جملهاش کتابی پُرفروش)
مرا دید و خندهای به رویم هدْیه داد --- همان خندهام چارهای ایده داد
به ناگه مخچهام جرقّی نمود --- بسی فکر برخاست ز مغزم چو دود
یکی زان همه ابر کردم انتخاب --- ز افکار واهی نمودم اجتناب
به اُستادم نمودم چاره را پشنهاد۱ --- به پاس خندهای کو مرا هدْیه داد
نامه را عنوان نمودم راستی: --- "ز سستی کژی آید و کاستی"
نوشتم استاد: "به کوه بیابان زنیم --- روح را جلای کلکچان۲ زنیم"
پرچم خود درآریم بر قلهاش اهتزاز --- بدادم نامهام پایان به تعظیم و نماز
استاد عالم نامهام در خلوت بخواند --- و دید آسمان را پر ز باران و باد
که نوبت به درس استقامت رسید --- قلم را به روح مسیحایی دمید
مرا مأمور فراخوانی مریدان نمود --- و خود جزوه۳ استقامت کتابت نمود
من آن دم که دیدم تنفیذ او --- نگنجیدم به قالب٬ نمودم تعظیم او
پیامکها دادم مریدان را با شتاب --- "کُلَک را پایهاید به فرمان عالی جناب؟"
به لحظه اجابت نمودم شهاب: --- "که من دیدهام رویای این را به خواب"
حمید اخلاقْ هم تیغ خود کرد تیز --- همان کو اسوه غیرت تیم۴ نیز
امیر کلهری که کُلهر کُنیه داشت --- همه برنامهها حضوری پایه داشت
و حامد که خسته عشق اُستاد بود --- کمان را بزه کرد و اِستاد زود
شَمردیم پنج به همراه اُستاد شش --- ابتدای آذر سال هشتاد و شش
سفر آغاز شد با یک جرعه آب --- سلامی به خورشید و هم آفتاب
توقف کردیم خسته بر ملجأ سیّمین --- بخوردیم چای و نان و سِرکنْگبین۵
دگربار با فرمان اُستاد به پا خاستیم --- ز نیرو تمام روح و تن آراستیم
بداد اُستاد ما را درس اِستادگی --- و تمرین ایثار و مشق مردانگی
بسی حظّ بردیم ز الفاظ اُستادمان --- نباشد گوش مَحرم بر اسرارمان
چشم بگشودیم و قُلّه را دون یافتیم --- پرچم خود را از حجابش آختیم
بر چکاد قُلّه آن را برافراشتیم --- پرچمی کان را با پود جان بافتیم
***
بیانداختیم قدم بر مسیر بازگشت --- به ناگه آسمان تیره و شام گشت
ز هر سو تگرگ ببارید چو تیغ --- نبودی سپر ما را٬ پناه ای دریغ
فرمود اُستاد به شاگردان خویش --- "سپر صبر است بر هر چه نیش"
"به کارگیرید درس امروز را --- که شب شوید و آورد روز را"
"بجنگید و خدا را توکّل کُنید --- تگرگ و باد و باران تحمّل کنید"
"چو گردید پیروز میدان رزم --- برقصید و بنوشید و بگیرید بَزم"
همه یاران به نیرو به پاخاستند --- به پند استاد٬ قد برافراشتند
به نیرو دویدند به پهنای کوه --- کوه به تپه مانَد زیر پای گروه
همی سربلند از جنگ و جهاد --- برآوردند همه فریاد از نهاد
"ستایش خدای واحد عدل و داد --- که استادی چنین ما را عرضه داد"
------------------------------------------------------------------------------
۱) پشنهاد = پیشنهاد.
۲)کلکچان همان کلکچال امروزی است.
۳)در موزه اسناد علوم نسخههایی از این تألیف استاد موجود است.
۴)تیم (Team) = گروه.
۵)سرکنگبین= سرکه انگبین= شیره انگور.
)
